30-11-12

Mosquito Crash in Westmalle 1942 deel 2

" Well this is it" : Met deze woorden nam navigator Tommy Broom afscheid van piloot Costello-Brown, juist voordat de Mosquito te pletter zou slaan tegen de bomen van de Paaltjesdreef te Westmalle. Zijn relaas gaat verder :

Het was een raar gevoel, maar we waren allebei heel kalm en een zalige rust daalde over ons heen.  Merkwaardig want we keken de dood recht in de ogen.  We verloren snel hoogte en de bomen voor ons kwamen onheilspellend dichterbij.  Het was een halve minuut geleden sinds we de electriciteitspaal geraakt hadden.  Juis vooraleer we de grond raakten deed ik mijn veiligheidsharnas los.  Vraag me niet waarom, het gebeurde instinctmatig.  Toen werd alles zwart voor mijn ogen, geen fysische pijn, alleen duisternis en ik voelde mijzelf weggeslingerd.  Ik rolde en tolde over de grond als een voetbal.  Ik moet voor een tijdje bewusteloos geweest zijn. ((They had crashed in Paaltjesdreef Wood at Westmalle in the Belgian hamlet of Blauwhoeve).

Wanneer ik wakker werd was ik bedolven onder takjes, blaadjes, grond en stukjes van het vliegtuig.  Het stonk naar benzine.  Ik was verbaasd dat ik geen kwetsuren had, op enkele schrammetjes na.  Ik moet uit het vliegtuig geworpen zijn en ik lag juist voor de neus van de cockpit op de grond.  Het is wonderbaarlijk dat het vliegtuig juist met de neus tussen twee bomen geland is.  Het is niet in brand gevlogen en de bommen zijn niet ontploft.  Hoeveel geluk kan een mens hebben ?

09:04 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.