18-12-12

Komeet Ontsnappingslijn deel 2

Aanvankelijk werden de piloten via het Kanaal terug nar Engeland gebrachgt.  Dit werd al vlug veel te gevaarlijk en men moest een ander alternatief vinden.  Zo zou men via Frankrijk, Spanje en Gibraltar een nieuwe vluchtroute opstellen.  Al vanaf de eerste zending bleek het reeds in 1941 dat het bijzonder moeilijk zou zijn om dwars door Spanje naar Gibraltar te trekken.  De Guarda Civil stond aan de zijde van de Duitsers en leverden de gevangenen terug over aan hen.  In het beste gaval werden ze in Spanje opgesloten in kampen.  Dus de hulp van de Britten op politiek vlak was zeker nodig.    Vanaf het moment dat de samenwerking was goedgekeurd  werden de vluchtelingen in San Sebastian ondergebracht met behulp van de Basken.  Hier werd dan de Britse ambassade van Madrid verwittigd en deze kwamen dan de piloten met een officiële wagen ophalen.

De oversteek van de Pyreneeën was het gevaarlijkste en fysiek meest uitputtende stuk van de ganse lijn.  Als ze door de Duitsers ontdekt werden werd er zonder pardon geschoten.  De oversteek moest 's nachts gebeuren en het was al gauw 8 tot 9 uren flink doorstappen.  In sommige gevallen was het bijna strompelen.  Het weer was soms zo slecht dat ze de rivier Bidasoa niet konden oversteken.  Om deze oversteek te wagen hadden zij de hulp nodig van hele speciale mensen : de Mugalaris.  Dit waren Basken die alles wisten over de bergen.  Zij kenden de grillen van het weer.  Zij wisten alle geitepaadjes, zij wisten waar en hoe de Guardia Civil zich bevond.  De meest handige en meest bedrijvige gids was Florentino Goikoetexea.  Die man werd dus uiteraard gezocht aan beide kanten van de grens (muga). 

16:36 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.