03-01-13

Opgepakt ! Tweede wereldoorlog.

Zelfs in de kleinse gemeente was het verzet actief.  Al was het maar door anti Duitse geschriften of drukwerken te verspreiden.  Maar het was niet zonder gevaar.

" Het was midden in de nacht.  We lagen rustig te slapen en we waren ons van geen gevaar bewust.  De oorlog was reeds vergevorderd  en het einde leek stilaan naderbij te komen.  Toen werd er plots op de deur geklopt en luide stemmen galmden door de gang.  even later werd de deur ingestampt en enkele SS ers kwamen de gang in.  We werden uit ons bed gehaald en kregen zelfs de tijd niet om andere kleren aan te doen.  We werden vastgegrepen en naar de wachtende jeeps gebracht.  Enkele zwarten hielpen de Duitsers.  Met gierende banden werden ik, mijn vader en mijn moeder weggebracht naar de Begijnenstraat in Antwerpen.  Dit was de laatste keer dat ik mijn ouders zou zien voor de volgende zes weken.  We werden eerst helemaal alleen opgesloten in een kleine cel. Ik weende en jammerde en enkele dagen later kreeg ik gezelschap van 3 andere mensen.  We zaten met zijn vieren in dezelfde kleine ruimte. We werden opgesloten als ratten.  Ik was een jong meisje en alles hadden ze me afgenomen.  Gelukkig had ik het gouden kruisje van mijn Plechtige Communie kunnen wegsteken en dat hield ik stevig vast in mijn handen.  totdat ik verraden werd en ook dat kruisje moest afgeven.

We hadden geluk dat we op het einde van de oorlog waren.  De naam van onze verzetsgroep was Fedelio.

 

Tot daar een getuigenis van een inwoner uit Malle.

Later volgt meer over Fidelio.

 

12:48 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.