26-01-13

Verzetsgroep Fidelio na 1942

Begin 1943 veranderde er veel in de verzetsgroep.  Duitse infiltranten hadden heel wat namen bij mekaar gevonden en het regende aanhoudingen. Bijna 1/3 van de leden van de Witte Brigrade werden ingerekend en een 700 werden naar verschillende kampen gestuurd.  Meer dan de helft kwam hier niet van terug.

op 9 mei 1944 werd hun leider Fidelio (Louette) aangehouden.  De sfeer werd toen heel wat grimmiger en mùen ging op zoek naar wapens.

Toen de bevrijding kwam, hebben zij flink meegeholpen om samen met de geallieerden bepaalde strategische punten in te nemen.

Op 22 April 1945 werd Oranienburg bevrijd en was de leider ook vrij en kon hij terug keren naar België.

Merkwaardig was uiteraard de vondst op een bidprentje bij een inwoner uit Oostmalle.

Richard Godfried Van Gestel geboren 1/8/1886 en overleden 25/4/1973

"Gewapend Weerstander Verzetsgroep Fidelio"

09:50 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-01-13

Het verzet Fidelio en haar werking.

De mensen van het verzet werden ingezet in die zaken waar zij goed in waren.  Zo was er de inlichtingendienst : zij noteerden troepenverplaatsingen, installaties, luchtafweer, verdedigingswerken enz.  Dit ging heel ver en zoals minister Pierlot zegde : België was een glazen huis voor de geallieerden.

Een andere tak deed voornamelijk sabotagewerken., verhinderen van verkeer door het uitgooien van kraaiepoten, doorknippen van telefoondraden, saboteren van treinen en treinsporen enz.

Nog een andere activiteit was  : Actie voeren tegen de collaborateurs.  Er werden zwarte lijsten opgesteld van duitse gezinden, activisten enz.  Werd er een gevaarlijke nazi in een bepaalde omgeving gesignaleerd dan werd alarm geslagen en opgeroepen tot voorzichtigheid.

Dit was een zeer subjectief gegeven en het sluit niet uit dat er onderlinge vetes werden uitgevochten.

De vierde activiteit was het in veiligheid brengen van gestrande piloten.  Zij kregen verzorging, eten en kleren en werden dan overgedragen aan de gekende ontsnappingslijnen.

Hulp aan de Joden was geen gemakkelijke opdracht, levensgevaarlijk bovendien, maar werd toch gedaan, door het verstrekken van voedsel.

Tot in 1942 bleef de witte Brigade gespaard van verraad en aanhoudingen.  In 1943 kwam daar grote verandering in.!

10:58 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-01-13

Fidelio (De Witte Brigrade)

De naam is wel degelijk Fidelio.  Dat klopt.  Marcel Louette, een militir wilde de strijd voor zijn land niet opgeven en wilde zich op de één of andere manier verzetten tegen de Duitse overheersing.  Bij vrienden en kennissen besprak hij de Duitse propaganda en hoe het verzet er tegen zou moeten reageren.  Samen met enkele vrienden startte toen de Witte Brigade.  In 1941 groeide de groep zeer snel aan en men had weldra kernen over de hele Kempen. Nog later werd heel Vlaanderen bereikt.  Marcel Louette , die de bijnaam Fidelio had, was gekend door de Duitsers en werd alle mogelijke middelen opgespoord.  Voorlopig echter zonder resultaat.  In 1942 dook hij onder en wist nog een lange tijd uit de handen van de Duitsers te blijven.  De Witte Brigade groeide en groeide en had een radio verbinding met Londen tot stand kunnen brengen.  De leden kregen nummers en kenden meestal maar één lid. (Dit werd tegensproken door mijn getuige, die beweerde dat zij bij haar gevangenneming een hele lijst van adressen in haar huis had, die gelukkig niet gevonden werd).   Ook werd mijn getuige verraden door iemand die gevangen genomen was en gemarteld was om te zeggen vanwaar hij vandaan kwam.  Zo werden niet alleen mijn getuige opgepakt maar ook haar vader en moeder en op een ander adres haar oom en tante.

 

16:39 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-01-13

Opgepakt ! Tweede wereldoorlog.

Zelfs in de kleinse gemeente was het verzet actief.  Al was het maar door anti Duitse geschriften of drukwerken te verspreiden.  Maar het was niet zonder gevaar.

" Het was midden in de nacht.  We lagen rustig te slapen en we waren ons van geen gevaar bewust.  De oorlog was reeds vergevorderd  en het einde leek stilaan naderbij te komen.  Toen werd er plots op de deur geklopt en luide stemmen galmden door de gang.  even later werd de deur ingestampt en enkele SS ers kwamen de gang in.  We werden uit ons bed gehaald en kregen zelfs de tijd niet om andere kleren aan te doen.  We werden vastgegrepen en naar de wachtende jeeps gebracht.  Enkele zwarten hielpen de Duitsers.  Met gierende banden werden ik, mijn vader en mijn moeder weggebracht naar de Begijnenstraat in Antwerpen.  Dit was de laatste keer dat ik mijn ouders zou zien voor de volgende zes weken.  We werden eerst helemaal alleen opgesloten in een kleine cel. Ik weende en jammerde en enkele dagen later kreeg ik gezelschap van 3 andere mensen.  We zaten met zijn vieren in dezelfde kleine ruimte. We werden opgesloten als ratten.  Ik was een jong meisje en alles hadden ze me afgenomen.  Gelukkig had ik het gouden kruisje van mijn Plechtige Communie kunnen wegsteken en dat hield ik stevig vast in mijn handen.  totdat ik verraden werd en ook dat kruisje moest afgeven.

We hadden geluk dat we op het einde van de oorlog waren.  De naam van onze verzetsgroep was Fedelio.

 

Tot daar een getuigenis van een inwoner uit Malle.

Later volgt meer over Fidelio.

 

12:48 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |