15-01-13

Het verzet Fidelio en haar werking.

De mensen van het verzet werden ingezet in die zaken waar zij goed in waren.  Zo was er de inlichtingendienst : zij noteerden troepenverplaatsingen, installaties, luchtafweer, verdedigingswerken enz.  Dit ging heel ver en zoals minister Pierlot zegde : België was een glazen huis voor de geallieerden.

Een andere tak deed voornamelijk sabotagewerken., verhinderen van verkeer door het uitgooien van kraaiepoten, doorknippen van telefoondraden, saboteren van treinen en treinsporen enz.

Nog een andere activiteit was  : Actie voeren tegen de collaborateurs.  Er werden zwarte lijsten opgesteld van duitse gezinden, activisten enz.  Werd er een gevaarlijke nazi in een bepaalde omgeving gesignaleerd dan werd alarm geslagen en opgeroepen tot voorzichtigheid.

Dit was een zeer subjectief gegeven en het sluit niet uit dat er onderlinge vetes werden uitgevochten.

De vierde activiteit was het in veiligheid brengen van gestrande piloten.  Zij kregen verzorging, eten en kleren en werden dan overgedragen aan de gekende ontsnappingslijnen.

Hulp aan de Joden was geen gemakkelijke opdracht, levensgevaarlijk bovendien, maar werd toch gedaan, door het verstrekken van voedsel.

Tot in 1942 bleef de witte Brigade gespaard van verraad en aanhoudingen.  In 1943 kwam daar grote verandering in.!

10:58 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-01-13

Fidelio (De Witte Brigrade)

De naam is wel degelijk Fidelio.  Dat klopt.  Marcel Louette, een militir wilde de strijd voor zijn land niet opgeven en wilde zich op de één of andere manier verzetten tegen de Duitse overheersing.  Bij vrienden en kennissen besprak hij de Duitse propaganda en hoe het verzet er tegen zou moeten reageren.  Samen met enkele vrienden startte toen de Witte Brigade.  In 1941 groeide de groep zeer snel aan en men had weldra kernen over de hele Kempen. Nog later werd heel Vlaanderen bereikt.  Marcel Louette , die de bijnaam Fidelio had, was gekend door de Duitsers en werd alle mogelijke middelen opgespoord.  Voorlopig echter zonder resultaat.  In 1942 dook hij onder en wist nog een lange tijd uit de handen van de Duitsers te blijven.  De Witte Brigade groeide en groeide en had een radio verbinding met Londen tot stand kunnen brengen.  De leden kregen nummers en kenden meestal maar één lid. (Dit werd tegensproken door mijn getuige, die beweerde dat zij bij haar gevangenneming een hele lijst van adressen in haar huis had, die gelukkig niet gevonden werd).   Ook werd mijn getuige verraden door iemand die gevangen genomen was en gemarteld was om te zeggen vanwaar hij vandaan kwam.  Zo werden niet alleen mijn getuige opgepakt maar ook haar vader en moeder en op een ander adres haar oom en tante.

 

16:39 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-01-13

Opgepakt ! Tweede wereldoorlog.

Zelfs in de kleinse gemeente was het verzet actief.  Al was het maar door anti Duitse geschriften of drukwerken te verspreiden.  Maar het was niet zonder gevaar.

" Het was midden in de nacht.  We lagen rustig te slapen en we waren ons van geen gevaar bewust.  De oorlog was reeds vergevorderd  en het einde leek stilaan naderbij te komen.  Toen werd er plots op de deur geklopt en luide stemmen galmden door de gang.  even later werd de deur ingestampt en enkele SS ers kwamen de gang in.  We werden uit ons bed gehaald en kregen zelfs de tijd niet om andere kleren aan te doen.  We werden vastgegrepen en naar de wachtende jeeps gebracht.  Enkele zwarten hielpen de Duitsers.  Met gierende banden werden ik, mijn vader en mijn moeder weggebracht naar de Begijnenstraat in Antwerpen.  Dit was de laatste keer dat ik mijn ouders zou zien voor de volgende zes weken.  We werden eerst helemaal alleen opgesloten in een kleine cel. Ik weende en jammerde en enkele dagen later kreeg ik gezelschap van 3 andere mensen.  We zaten met zijn vieren in dezelfde kleine ruimte. We werden opgesloten als ratten.  Ik was een jong meisje en alles hadden ze me afgenomen.  Gelukkig had ik het gouden kruisje van mijn Plechtige Communie kunnen wegsteken en dat hield ik stevig vast in mijn handen.  totdat ik verraden werd en ook dat kruisje moest afgeven.

We hadden geluk dat we op het einde van de oorlog waren.  De naam van onze verzetsgroep was Fedelio.

 

Tot daar een getuigenis van een inwoner uit Malle.

Later volgt meer over Fidelio.

 

12:48 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-12-12

Ontsnappingsroute Komeet Dédée De Jongh

De piloten die veilig naar Engeland gebracht werden, lieten niet na om de dapperheid en de schoonheid van Dédée rond te bazuinen.  Ze lieten evenmin na om de kracht en de geslepenheid van Florentino te benadrukken.  Beide werden zij een mythe en een motief op hoop voor de neergeschoten piloten.

Dédée De Jongh leidde de organisatie tot 15 januari 1943; de dag van haar arrestatie te Urrugne, dicht bij Saint-Jean de Luz.  Samen met nog drie piloten en de eigenares van het huis waar ze verbleven werden ze opgepakt.  Op dat moment had Dédéé meer dan 100 geallieerde piloten weten buiten te smokkelen.  De Duitsers konden er niet mee lachen en de represailles waren hard en streng.  Zij werd te dood veroordeeld en naar het vrouwenkamp Ravensbrück gedeporteerd.  Haar vader werd gefusilleerd.  Zij kon het kamp overleven en werd op 22 april 1945 vrijgelaten omdat Himmler en Graaf Folke Bernadotte een afspraak gemaakt hadden. 

De Komeet ontsnappingsroute bleef echter verder actief en Jean-Francois Nothomb nam de leiding over.  Er werden in totaal meer dan 800 mensenlevens gerd door deze lijn.

10:03 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-12-12

Komeet Ontsnappingslijn deel 2

Aanvankelijk werden de piloten via het Kanaal terug nar Engeland gebrachgt.  Dit werd al vlug veel te gevaarlijk en men moest een ander alternatief vinden.  Zo zou men via Frankrijk, Spanje en Gibraltar een nieuwe vluchtroute opstellen.  Al vanaf de eerste zending bleek het reeds in 1941 dat het bijzonder moeilijk zou zijn om dwars door Spanje naar Gibraltar te trekken.  De Guarda Civil stond aan de zijde van de Duitsers en leverden de gevangenen terug over aan hen.  In het beste gaval werden ze in Spanje opgesloten in kampen.  Dus de hulp van de Britten op politiek vlak was zeker nodig.    Vanaf het moment dat de samenwerking was goedgekeurd  werden de vluchtelingen in San Sebastian ondergebracht met behulp van de Basken.  Hier werd dan de Britse ambassade van Madrid verwittigd en deze kwamen dan de piloten met een officiële wagen ophalen.

De oversteek van de Pyreneeën was het gevaarlijkste en fysiek meest uitputtende stuk van de ganse lijn.  Als ze door de Duitsers ontdekt werden werd er zonder pardon geschoten.  De oversteek moest 's nachts gebeuren en het was al gauw 8 tot 9 uren flink doorstappen.  In sommige gevallen was het bijna strompelen.  Het weer was soms zo slecht dat ze de rivier Bidasoa niet konden oversteken.  Om deze oversteek te wagen hadden zij de hulp nodig van hele speciale mensen : de Mugalaris.  Dit waren Basken die alles wisten over de bergen.  Zij kenden de grillen van het weer.  Zij wisten alle geitepaadjes, zij wisten waar en hoe de Guardia Civil zich bevond.  De meest handige en meest bedrijvige gids was Florentino Goikoetexea.  Die man werd dus uiteraard gezocht aan beide kanten van de grens (muga). 

16:36 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-12-12

De ontsnappingsroute Komeet. Andrée De Jongh.

. (Geheime Dienst Ontsnappingen) kxVolgens Tommy Broom waren zij veilig terug in Engeland geraakt met hulp van de ontsnappingsroute : De Komeet.

Wat of wie was of waren nu deze mensen ?

Even terug in de geschiedenis.

In augustus 1941 meldde de jonge Andrée De Jongh zich aan het Britse consulaat te Bilbao met een Britse piloot en twee Belgische vluchtelingen.  Zij werd DéDée genoemd door de mannen.  Zij was met deze mannen vanuit België dwars door Frankrijk to in Bilbao gkomen.  Voordien was zij werkzaam geweest als verpleegster bij het Rode Kruis in het Sint Janshospitaal te Brugge.  Zij was nog geen 25 jaar.  Op het consulaat werd zij op een tyupische Engelse manier met heel veel wantrouwen ontvangen.  Zij dachten hier dat het misschien een valstrik zou kunnen zijn en bovendien een freel meisje kan zulk een gevaarlijke reis volgens hen niet maken. Dat kon niet volgens hen : heel Frankrijk doorkruisen met drie mannen, en tijdens de nacht de Pyreneeën overgestoken zonder opgemerkt te worden door Duitse patrouilles of door de Guarda Civil die uiteraard ook Duitsgezind was.   De leden van het colsulaat hadden er dan ook geen oren naar om een vluchtlijn op te zetten. Maar zij had geluk  : Michael Cresswel, destijds afgevaardigde van M.I.9 kwam toevallig in contact met haar en zij begonnen een aan plan : het opzetten van een ontsnappingslijk : The Red Comète. Dit wilde zeggen : Dédéé en haar organisatie mocht Britse neergeschoten piloten evacueren en de Britten zouden de lijn bekostigen en beschermen tegen de Spaanse Authoriteiten.   Dédée was bereid om met de Geheime Diensten samen te werken maar wilde niet dat haar lijn geintegreerd zou worden.

10:30 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-12-12

Mosquito Crash in Westmalle 1942 deel 4 : Hoe liep het af ?

Eens teruggekeerd in Engeland werd Tommy Broom instructeur aan de vliegopleiding voor jonge piloten.  Niet voor zo lang echter want hij keerde terug naar het echte vliegen en toen hij zijn naamgennoot ontmoette op de Mosquito vliegerij was een nieuw duo geboren.  De twee Brooms deden vele vluchten en bombardementen en werden een legende in Engeland.  Er is zelfs een boek verschenen over Tommy Broom, zijnde één van de beste navigators van de Tweede Wereldoorlog.  Deze twee kregen de bijnaam van de Flying Brooms.

Tommy Broom, de neergestorte navigator in Westmalle, ontsnapt met behulp van enkele Westmallenaren is een echte oorlogslegende geworden.

Zijn toenmalige piloot Costello-Brwon vergin het minder goed, deze piloot is op het einde van de oorlog gesneuveld.

10:58 Gepost door gustaaf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |